Wat ik het mooist vind aan Someren is dat het nog echt voelt als een gemeenschap. Dorpen waar mensen elkaar kennen, waar je elkaar tegenkomt in het dagelijks leven en waar zorgen voor elkaar geen groot woord hoeft te zijn, maar iets gewoons.

Ik draag een warm hart toe aan mensen die hun best doen om het goede te doen, vaak zonder veel aandacht. Kleine ondernemers, gezinnen, ouderen, internationale inwoners — mensen die werken, zorgen en bijdragen, maar niet altijd vanzelf passen in hoe onze maatschappij is ingericht. Ook gezond eten, de natuur en alles wat lokaal is, horen daar voor mij bij.

Mijn inzet komt niet uit plannen of theorie, maar uit ervaring. Met Boerin wilde ik laten zien dat lokaal, gezond en met aandacht werken mogelijk is. Dat dit uiteindelijk niet levensvatbaar bleek, zegt voor mij niet dat het idee verkeerd was. Het laat zien hoe moeilijk het in onze huidige maatschappij is om ruimte te houden voor wat tijd, zorg en verantwoordelijkheid vraagt. Wat snel en makkelijk is, krijgt vaak meer ruimte dan wat écht waardevol is.

Ik kom op voor mensen en initiatieven die vastlopen tussen goede bedoelingen en systemen die niet altijd meebewegen. Voor wie niet schreeuwt, maar wel bijdraagt. Voor een manier van samenleven waarin gezondheid, natuur en verbondenheid geen bijzaak zijn, maar de basis van het dagelijks leven.

Mijn plek op de kieslijst zie ik niet als een doel op zich, maar als een manier om deze werkelijkheid een stem te geven. Om vanuit betrokkenheid en eerlijkheid mee te denken over hoe Someren een gemeente kan blijven waar mensen zich gezien voelen — met alles wat daarin lukt én schuurt.